Vandaag en morgen komt Benny Hinn, een Amerikaanse televisiedominee en gebedsgenezer, naar het Sportpaleis in Antwerpen. Hij zal daar tijdens drie diensten wonderen verrichten. Volgens Benny Hinn, dixit zijn website, is daar voor België immers het juiste moment voor aangebroken.

Jaarlijks brengt deze man, zowel in Amerika als in Europa, duizenden mensen bijeen om getuige te zijn van de miraculeuze genezingen die hij verricht en die hij toeschrijft aan de kracht van God. Natuurlijk ten opzichte van deze wonderen wordt ook iets van de toeschouwers verwacht, met name hun geld. Tijdens de shows worden de gelovigen opgeroepen een milde gift te doen, in de collectebus, maar ook betaling via creditcards of blanke cheques zijn van harte welkom. Jaarlijks zou deze man hiermee miljoenen dollar op halen, zogenaamd om te besteden in het werk van de Heer. Er zijn echter genoeg aanwijzingen dat deze bezigheid voor Benny Hinn een zeer lucaratieve activiteit is en hij er een zeer rijkelijke levensstijl op na houdt. Verder zouden de mensen die in aanmerking komen voor een genezing op voorhand streng geselecteerd worden en zouden er nog geen medische bewijzen zijn van echte genezingen.

OIVO is van mening dat het minste wat je kan zeggen is dat deze genezer-prediker nogal omstreden is. Het blijkt echter zeer moeilijk om dergelijke genezers grondig door te lichten of dergelijke shows te verbieden. Zo blijkt uit de parlementaire vraag van Maya Detiège aan minister Dewael. Om hem bijvoorbeeld de toegang te ontzeggen tot ons land moeten er voldoende bewijzen zijn van het feit dat hij de openbare rust en orde kan verstoren. In theorie zou ook de burgemeester een dergelijk bijeenkomst kunnen verbieden, maar ook hiervoor moeten er duidelijke elementen aanwezig zijn die er op wijzen dat een dergelijke bijeenkomst een dreiging voor de openbare veiligheid is. Een gerechtelijk optreden vraagt dan weer bewijzen van bijvoorbeeld oplichting waarover een gerechtlijke instantie moet oordelen. Dit laat geen preventief optreden toe.

Het OIVO betreurt het dat er niet meer wettelijke of gerechtelijke mogelijkheden bestaan om preventief op te treden tegen dergelijke naar oplichting ruikende praktijken die gebruik maken wan de goedgelovigheid van zwakkere of door ziekte kwetsbare consumenten.