"De europarlementsleden willen het vertrouwen van de consumenten in online verrichtingen vergroten. Nu koopt immers nauwelijks 6% ooit iets buitenlands op het internet", lezen we in het magazine Europolitics Environment.

De Commissie voor de eengemaakte markt en de bescherming van de consumenten van het Europese Parlement heeft daarom unaniem het rapport goedgekeurd van de Tsjech Zuzana Roithová, dat aanbeveelt om het initiatief "eConfiance" dat de Europese Commissie in 2004 opstartte, nieuw leven in te blazen.

Aanbevolen maatregelen: de financiering van - onder andere educatieve - projecten die tot doel hebben dit vertrouwen te stimuleren, versterking van de bevoegdheden van de Europese centra van de consument, oprichting van een pan-Europees forum van experts belast met het uitstippelen van een wetgevende en niet-wetgevende strategie. En ten slotte: een alarmsysteem, inclusief een database om de online fraude te bestrijden.

Het is effectief een zeker feit dat de veiligheid van de online aankopen verbeteren een noodzakelijke voorwaarde is voor de uitbreiding van de elektronische handel, zelfs al kan men zich vragen stellen bij het doel van de promotie van de online handel op zich. Elke dag moet het OIVO vaststellen dat nieuwe vormen van consumentenbedrog floreren op het net en dat de consumenten, die altijd op zoek zijn naar "koopjes", in de val lopen ondanks de waarschuwingen op de website www.consumentenbedrog.be of via andere media. De ene na de andere consument ondervindt zodoende dat er altijd een risico is om een kat in een zak te kopen en dat elk "superaanbod", ondanks alle wetgevende en andere (mogelijke of denkbare) maatregelen, altijd een kritisch alarmbelletje zou moeten doen rinkelen. Vooral wanneer ze iets kopen op een veilingsite die beheerd wordt door een tussenpersoon op het net die alle aansprakelijkheid afwijst in geval van een probleem bij een transactie tussen consumenten.

Bij verrichtingen tussen een handelaar/distributeur en een consument geldt er ten minste nog een wettelijk kader (dat voor verbetering vatbaar is, dat geven we toe!) en zijn er garanties in geval van problemen. Maar de formaliteiten blijven omslachtig bij een geschil en de regeling daarvan, die extra complex wordt als het om een grensoverschrijdende aankoop gaat. De overheid van haar kant moet ervoor beginnen zorgen dat hun inspectie- en controlediensten niet langer bedolven worden onder de massa klachten, wat de procedures alleen maar nog langer doet aanslepen.

De elektronische handel zal maar pas het vertrouwen van de consument verdienen wanneer daarbij dezelfde garanties geboden worden als bij de traditionele handel. Daarom kijkt het OIVO meer dan ooit uit naar het moment waarop de Europese Commissie werk maakt van de herziening van acht richtlijnen met betrekking tot de bescherming van de consument: verkoop op afstand, colporteren, misleidende contractuele bedingen, all-in reispakketten, verkoop van goederen en van waarborgen, eigendom in timeshare, acties in cassatie en aanduiding van de eenheidsprijzen.

Zoals de verbruikersorganisaties voor de Raad voor het Verbruik hebben herhaald tijdens het debat over de Europese richtlijn over het krediet, kan de Europese harmonisatie niet als excuus dienen voor een deregulering en voor het verlies van de bescherming van de consumenten.