Dat geldt voor producten gaande van keukenpapier, verven en vernissen, vloerreiniger, vaatwasproducten over textiel en toeristisch logies (de meeste in Italië, Denemarken, Oostenrijk en Nederland) tot zelfs televisietoestellen...
Vandaag de dag zijn er meer dan 2.000 producten in Europa, in 23 verschillende categorieën (waarvan er 11 in België vertegenwoordigd zijn), die het Europese ecolabel gekregen hebben, dat op de verpakking of op de logeerplek gesymboliseerd wordt door het logo van een bloem met de Europese sterren in haar kroon. Dit groot geworden kleine label, dat meer dan 15 jaar geleden - in 1992 - door een communautair reglement in het leven geroepen werd en erkend wordt door alle lidstaten van de E.U., lijkt erin te zijn geslaagd om zichzelf als referentie op te werpen. Maar wat betekent dat label concreet?

Het ecolabel, dat voor België maar betrekking heeft op 298 producten, is een label dat toegekend wordt aan de producten die een beperkte milieu-impact hebben in elke fase van hun levenscyclus: dat gaat dus van de winning van de grondstoffen via de distributie (dus de packaging, de verpakking) en het gebruik tot de uiteindelijke eliminatie als afval. Voor elke van de betrokken productcategorieën worden er geregeld strikte lastenkohieren over de milieueffecten opgesteld, zonder daarbij de vereisten betreffende de productkwaliteit te vergeten. Die criteria worden zo geformuleerd dat maximum 30% van de producten in de handel op de datum dat ze van kracht worden het ecolabel kunnen krijgen en dat de criteria jaar na jaar strenger worden. Het label is en blijft beperkt tot dat percentage van goederen, om de zin ervan niet uit te hollen.

Als de lastenkohieren door stemming in het EUCEL (European Union Committee for the Ecological Label) op basis van wetenschappelijke studies goedgekeurd zijn, worden ze gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Vanaf dat moment kunnen producenten en fabrikanten vrij kiezen of ze hun kandidatuur voor het label stellen en het aanvragen.
Opgelet: het EUCEL vat die toekenning niet licht op! De criteria die het voorstelt en die door de Lidstaten goedgekeurd worden, zullen om de drie tot vijf jaar herzien worden. En meestal zullen ze strengere beperkingen doorvoeren, want het is de bedoeling dat de fabrikanten van producten die het label dragen, niet op hun lauweren gaan rusten maar blijven waken over de ecologische prestaties van hun producten. In eerste instantie is het de fabrikant die de resultaten uitwerkt van de tests die bevestigen dat zijn product aan de vereiste milieucriteria voldoet. Later volgt er een grondig onderzoek, dat zelfs kan bestaan uit een audit van de productiefabriek! Laat ons even schoenen als voorbeeld nemen: de verpakking zal voor 80% uit gerecycled karton moeten bestaan, terwijl er strikte normen vastgelegd zijn voor de vermindering van de lucht- en watervervuiling tijdens de productie door een behandeling van het afvalwater van de looierijen te voorzien...

De Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu lanceerde recent een compleet nieuwe versie van de website www.ecolabel.be. Daar vindt de consument de volledige lijst van de producten met ecolabel die op de Belgische markt verkocht worden.

Het bloemlogo is dus heel belangrijk voor de milieubewuste consument, zeker als je weet dat alle enquêtes aantonen dat die consument de bescherming van het milieu en de duurzaamheid meer en meer als zijn grootste zorgfactor naar voren schuift. Zo wees een enquête die in april laatstleden bij 27.000 Europeanen gehouden werd uit dat niet minder dan 70% van de Belgen (en 72% van de Europeanen) van mening zijn dat de aanwezigheid van een etiket dat de CO-afdruk van de verschillende courante verbruiksgoederen opgeeft, in de toekomst verplicht zou moeten worden (peiling Eurobarometer van de Europese Commissie).
Het zou daarbij gaan om een etiket dat de totale hoeveelheid broeikasgas vermeldt die een product in zijn hele levensduur voortbrengt (voorbeeld: het parcours van aardbeien uit Spanje...).
De peiling wees ook uit dat 46% van de Belgen voor 100% voorstander zijn van de invoering van een taks op de vervuilende producten. 87% van de geïnterviewde Belgen stellen ten slotte dat ze met het milieu rekening houden wanneer ze gaan winkelen en 62% vertrouwen de ecologische garanties die de fabrikanten beloven. Jammer genoeg blijkt uit deze enquête ook dat het Europese ecolabel, dat de consument de weg naar de meest milieuvriendelijke producten moet wijzen, op vandaag slechts gekend is door 37% van de Europeanen en door 36% van de Belgen...