Het verschijnen van nieuwkomers in het circuit van de energiedistributie heeft de kaarten herschud. En de verkopers en hun federaties voelen hoe langer hoe meer de druk op de prijzen die uitgaat van de consumenten. Hoewel een grote bestelling soms voor een leverancier een daling van zijn marges kan compenseren, zijn bepaalde betrokkenen uit de sector verre van blij met de druk op de prijzen. Maar vandaar gaan denken dat er tussen leveranciers een zodanige verstandhouding bestaat dat bepaalde zouden weigeren om nog te leveren, gaat toch veel verder dan eender wie zou verwachten. En wat nog verder gaat is het feit dat er hardnekkige geruchten de ronde doen dat bepaalde federaties instructies aan hun verdelers zouden hebben gegeven om de gegroepeerde aankopen te beperken omdat die minder winstgevend zijn voor de sector. Een analyse van de algemene verkoopvoorwaarden van de leveranciers toont dat er geen bijzondere voorwaarden of specifieke artikels zijn over gegroepeerde verkopen en aankopen, ook al behouden sommige leveranciers zich het recht voor om de verkoop aan specifieke voorwaarden (zoals een minimumhoeveelheid) te onderwerpen. En nochtans is een mondelinge overeenkomst tussen een OCMW en een stookolieleverancier wel degelijk een verkoopcontract dat nageleefd moet worden. Maar de vraag van de bewijslast blijft. Daar komt nog bij dat het verbieden van de weigering om te verkopen niet bestaat in het Belgische recht..., maar wel in het Franse recht.

Als een leverancier weigert te leveren, doet u er best aan om schriftelijk te eisen dat hij die weigering rechtvaardigt, met verwijzing naar de betreffende beschikking in de verkoopvoorwaarden. En stel ook vragen aan de overheid over deze vreemde praktijken...!