Volledige studie

Het OIVO heeft zich gebogen over het gedrag van de consument gedurende de solden. De gegevens werden verzameld in 2004, maar zijn nog altijd pertinent aan het begin van dit nieuwe jaar.

De soldenperiode wordt vaak gelijkgesteld aan een periode van intense activiteit bij de verkopers. Het doel van de solden bestaat er eigenlijk in om de voorraden kwijt te raken en niet om een lucratieve commerciële slag te slaan. De wetgever heeft daarvoor een afgebakende periode vastgelegd. Maar in sectoren zoals die van kleding en textiel zijn de soldenmaanden (januari en juli) al jarenlang systematisch de maanden met de grootste omzet van het jaar. De producten die met prijsvermindering in de uitstalramen staan zijn dan wel heel reëel, maar de problemen in verband met de beschikbaarheid van bepaalde maten zijn dat ook.

Solden: wie koopt wat?

Eén op de twee Belgen doet aankopen tijdens de solden. Dit gemiddeld cijfer verbergt evenwel zeer verschillende realiteiten: soldenaankopen zijn vooral iets voor vrouwen, uit een gemiddelde sociale klasse en met het oog op het aanschaffen van kleding of schoenen. De lagere sociale groepen nemen vaak genoegen met maar erg weinig aankopen, want de producten zijn dan wel afgeprijsd, maar ze moeten toch nog altijd betaald worden.

De hoofdverantwoordelijken voor de aankopen (vrouwen) hebben een product vaak al opgemerkt voor het begin van de solden en maken van de solden gebruik om het te kopen. Dit gedrag komt frequent voor bij de vrouwen in de dertig, woonachtig in de Waalse steden, op het Vlaamse platteland of in de kleine Vlaamse steden. Mannen ouder dan 65 jaar en woonachtig in de middelgrote steden tonen het minst interesse voor de solden.

Waar gebeuren de aankopen?

De consumenten doen de aankopen in hun gebruikelijke winkels. Toch profiteert de consument van de soldenperiode om de prijzen te vergelijken tussen zijn/haar vaste winkels en andere winkels. De soldenperiode is daardoor een periode waarin bepaalde winkels cliënteel bijwinnen.

Solden: welke economische inzet?

De reglementering voor de solden (cfr. infra) beantwoordt aan de noodzaak om op het einde van het seizoen de onverkochte artikels in één maand van de hand te doen. De wetgeving beschermt in zekere zin de kleine handelszaken: als de soldenperiodes zouden verdwijnen, zullen consumenten zich richten tot de winkels die gemiddeld de voordeligste prijzen hanteren. Een ander aspect is dat de wachtperiode (cfr. infra) de consument in staat stelt de normale prijzen te vergelijken met de solden.

Samenvatting van de wetgeving inzake solden

De voorschriften ter zake staan in de artikels 49 tot 52 van de wet op de handelspraktijken (WHP), die -kort samengevat- stelt dat het gebruik van de term solden aan een aantal concrete voorwaarden onderworpen is:

• De gesoldeerde producten moeten voor de soldenperiode al gewoon in dezelfde zaak te koop zijn.
• Ze moeten aanzienlijk afgeprijsd worden en die prijsvermindering moet aangegeven worden op een manier die een vergelijking met de oude prijs mogelijk maakt.
• In de sectoren van kleding, lederartikelen, fijne lederwaren en schoenen mogen de solden enkel tussen 3 en 31 januari en tussen 1 en 31 juli gehouden worden.
• Voor de andere producten of productklassen kan de Koning bij koninklijk besluit andere perioden vastleggen. Doet hij dat niet, dan gelden de hogergenoemde perioden.
• Die soldenperioden worden voorafgegaan door 'sperperioden', d.w.z. perioden van 6 weken waarin geen enkele prijsvermindering mag worden aangekondigd.
• De soldenperioden zijn de enige perioden in het jaar waarin verkopen met verlies zijn toegelaten.

Volledige studie