Een gewaarschuwde consument zal zich al snel vragen stellen over de geldigheid van zulk een clausule. Uit de artikels 1641 en volgende in het Burgerlijk Wetboek zal hij kunnen opmaken dat de koper van een huis in principe van een garantie tegen de verborgen gebreken geniet: "De verkoper heeft een vrijwaringsplicht voor de verborgen gebreken van het verkochte goed die het ongeschikt maken voor het gebruik waarvoor het bestemd is of die dat gebruik zo aantasten dat de koper het niet gekocht zou hebben of er maar een lagere prijs voor betaald zou hebben als hij die gebreken kan gekend." Het B.W. voorziet evenwel dat het mogelijk is om de wettelijke garantie uit te sluiten wanneer de verkoper geen kennis heeft van de verborgen gebreken.
Het is in die context dat de bovenstaande clausule gelezen moet worden.

Een actieve rol voor de notaris

De notaris moet een actieve adviesrol spelen. Zo moet de koper niet aarzelen om hem vragen te stellen over de draagwijdte van de verschillende beschikkingen in de notariële akten. Het gebeurt trouwens niet zelden dat daarin te lezen staat: "De notaris heeft de partijen ingelicht over de implicaties van artikel… waarin staat dat…". Want als de notaris die functie niet vervult, zou zijn aansprakelijkheid ingeroepen kunnen worden. Wanneer de consument zijn eigen notaris aan de onderhandeling doet deelnemen, beschikt hij over een medestander die behoorlijk wat gewicht in de schaal kan werpen.

Onderscheid tussen particuliere verkoper en professionele verkoper

Maar die clausule is niet in alle gevallen geldig. Er wordt immers van uitgegaan dat de professionele verkoper verondersteld wordt de verborgen fouten te kennen van de goederen die hij verkoopt en hij zal bijgevolg doorgaans geen beperkende clausule kunnen inroepen, zoals die welke hier besproken wordt.
De consument zal dus goed moeten oppassen bij het lezen van het verkoopcompromis dat hij ondertekent en in het bijzonder moeten letten op die soort van clausules. In een contract met een firma zal de geldigheid ervan in vraag gesteld kunnen worden, maar dat zal niet het geval zijn als de consument het goed van een andere particulier koopt. In dat laatste geval zal hij binnen een "korte termijn" moeten handelen om van de vrijwaringsplicht in hoofde van de verkoper te kunnen genieten.

Het bedrijfscontract

Wanneer de consument een contract afsluit met een bedrijf, dan moet er wat de verborgen gebreken betreft een onderscheid gemaakt worden tussen de fouten die door de tien jaar aansprakelijkheid gewaarborgd worden en die welke anderzijds onder het regime van het gemeenrecht vallen.

Gebreken die door de tien jaar aansprakelijkheid gewaarborgd worden.

Het Burgerlijk Wetboek stelt de architecten en aannemers gedurende 10 jaar verantwoordelijk voor de verborgen of zichtbare gebreken die zo ernstig zijn dat ze de stevigheid van het gebouw in gevaar brengen.
Het heeft weinig belang of het gebrek verborgen of zichtbaar is, maar het gebrek moet wel een zekere ernst vertonen.
Als het gebrek niet erg genoeg is om de tien jaar aansprakelijkheid van de aannemer in te roepen, zullen de regels van het gemeenrecht toegepast worden. We spreken dan van verborgen gebreken, d.w.z. die niet op te merken waren bij de inontvangstneming van de goederen, die tevens licht zijn, d.w.z. zonder erg. In dat geval zal de bouwmeester "tijdig" moeten optreden, anders bestaat het risico dat het feit van niet op te treden beschouwd wordt als een aanvaarding van het gebrek.