Het OIVO besteedt traditioneel veel aandacht aan bewust consumeren. Met de opwarming van het klimaat en de kwetsbaarheid van het milieu in het achterhoofd betekent dit vandaag de dag doorgaans dat we de consumenten aanraden duurzame verbruiksgewoonten aan te nemen die onze leefomgeving niet schaden. Minstens even belangrijk, echter, is een ethisch verantwoorde manier van consumeren.
U bent waarschijnlijk in zekere mate vertrouwd met het Indiase kastensysteem, dat de mensen onderverdeelt in vaststaande groepen waartussen geen uitwisseling mogelijk is. Hoewel kastendiscriminatie sinds de onafhankelijkheid van India formeel verboden is, bestaat het in de praktijk nog steeds. De Dalits vormen een aparte groep die buiten de kasten vallen. Ze worden ook wel de onaanraakbaren genoemd en doen de smerigste en zwaarste werkjes tegen bijzonder lage lonen.
In Tamil Nadu, een zuidoostelijke deelstaat van India, werken jonge meisjes in miserabele omstandigheden van uitbuiting aan kleren van grote producenten die gekende merken herbergen. Het rapport van de SOMO en het ICN heeft gevalstudies geanalyseerd van vier belangrijke industriële groepen: Eastman Global Clothing Exports, KPR Mill, Bannari Amman en SSM India. Vertegenwoordigde merken zijn Only, Jack & Jones, C&A, Diesel, Zara, Marks & Spencer, Primark, Tommy Hilfiger en andere bekende merken die verspreid worden in Europa en de Verenigde Staten.
De meerderheid van de Dalit-meisjes die jonger zijn dan 18 jaar, worden tewerkgesteld in het zogenaamde Sumangali-systeem. In zijn ergste vorm verschilt dit systeem amper van slavernij. De meisjes worden een goed salaris beloofd, net als een comfortabel onderdak en een som geld die ze zouden ontvangen op het eind van hun driejarig contract. De werkelijkheid is echter heel wat somberder: deze bonus komt eigenlijk van ingehouden loon, de meisjes ontvangen een salaris dat onder het minimumloon valt, ze worden verplicht tot een stortvloed aan overuren die bovendien vaak niet uitbetaald worden (dagen van 12 uur arbeid zijn geen uitzondering), ze worden beperkt in hun bewegingsvrijheid en hebben geen privéleven, het is hen niet toegestaan klacht in te dienen en moeten werken in gevaarlijke en ongezonde arbeidsomstandigheden. De Internationale Arbeidsorganisatie identificeert dit als een kwalijk geval van kinderarbeid. Het is een duidelijke overtreding van de internationale arbeidsnormen en van de Indiase arbeidswet.
Hoewel verschillende ondernemingen (Eastman, KPR Mill, C&A, Bestseller, GAP, Inditex, Primark, Tesco) al stappen ondernomen hebben om het Sumangali-systeem te elimineren van hun productieproces, is de uitbuiting van jonge meisjes nog steeds een wijdverspreid fenomeen.
De SOMO en het ICN roepen alle producenten en distributeurs die beroep doen op de kledingindustrie van Tamil Nadu op onmiddellijk concrete actie te ondernemen om een halt toe te roepen aan de schending van de rechten van de arbeid(st)ers.
Het OIVO sluit zich aan bij deze oproep en vraagt de consumenten extra aandacht voor deze problematiek. Aarzel niet het volledige rapport te raadplegen, hoewel het enkel in het Engels beschikbaar is. U kan het hier downloaden: Captured in Cotton. U vindt eveneens relevante informatie op de website van Schone Kleren, een campagne die in vraag stelt waar en onder welke omstandigheden de kleren die we allen dragen worden geproduceerd.
