Volgens hen vertonen vrouwen die games spelen ernstigere tekenen van depressie en hebben ze een minder goede gezondheid dan zij die niet spelen. Mannelijke spelers hebben volgens het onderzoek een hoger BMI dan niet-spelers en lopen ze meer risico op obesitas. Personen die verslaafd zijn aan videospelen brengen meer tijd door op het internet dan anderen. Deze sterke vorm van internetafhankelijkheid is een kenmerk dat zowel mannelijke als vrouwelijke spelfanaten delen, zo zeggen de onderzoekers van de Centra voor Ziektetoezicht en –preventie (CDC) en van twee Amerikaanse universiteiten, Emory en Andrews.

Volwassenen die videospelletjes spelen vertonen ook tekenen dat ze minder openstaan voor de buitenwereld, zo analyseert Dr. James Weaver, die meewerkte aan de studie. Voor dit onderzoek, dat in het American Journal of Preventive Medicine gepubliceerd werd, hebben de vorsers het gedrag bestudeerd van 562 volwassenen van 19 tot 90 jaar. Het was een van de eerste studies die uitgevoerd werd bij volwassenen.

De jongsten worden echter ook geraakt. In China lijden meer dan 10 miljoen van de 100 miljoen adolescenten in het land aan internetverslaving. Er bestaan ginds minstens 400 rehabilitatiecentra om hen te behandelen. Ook in de Verenigde Staten vertoont bijna een kind op de tien symptomen van pathologische afhankelijkheid van videospelletjes, zoals slaapstoornissen of slechte schoolresultaten.

De verslaving is reëel. Sommige spelers gaan de hele nacht door op hun console, zonder slaap. Een recente rondvraag bij 650 Canadese gamende tieners toont aan dat een vierde van hen meer dan een uur per dag speelt. Sommigen spelen zelfs 35 uur per week. Dat geldt vooral voor jongens en vrijgezellen.

Volgens specialisten is een internetverslaafde iemand die overdadig gebruikmaakt van de communicatiemiddelen die het internet biedt. Hij of zij kan niet weerstaan aan de drang om met de neus op het scherm gedrukt te zitten, om het even op welk uur en tegen ongeacht welke prijs. De persoon checkt zijn of haar mailbox elke tien minuten en raadpleegt telkens dezelfde websites opnieuw en opnieuw, de hele tijd door, of er wordt urenlang op het net gespeeld.

Beetje bij beetje wendt hij of zij zich af van de gewoonlijke interessedomeinen en begint uiteindelijk zelfs de meest essentiële activiteiten, zoals zich voeden, te 'vergeten'. Enkel de pc bestaat nog en zijn of haar volledige leven wordt errond georganiseerd. De hele sociale, intellectuele en gevoelswereld wordt zo aangetast. Hij of zij spreekt niet meer af met vrienden, geeft zijn of haar partner de bons en verwaarloost de familiebanden. Hij of zij verliest alle contact met het echte leven, de virtuele wereld wordt zijn of haar enige werkelijkheid. Net zoals een drugsverslaafde ervaren internetverslaafden een gemis, een angst wanneer ze geen toegang hebben tot het net.

Er bestaan vier soorten van internetverslaving:

• Gameverslaving: verslaving aan online spelletjes waarmee je met personen van over de hele wereld kan spelen. In die categorie wordt ook de verslaving aan kansspelen en online verrichtingen (veilingen, aankopen enz.) ondergebracht.
• Cyberseksverslaving: een verslaafde brengt zijn of haar tijd door met het surfen op pornosites of met de zoektocht naar seksuele partners op het net. Soms verkiest die persoon online seksuele activiteiten boven echte seksuele contacten.
• Chatverslaving: verslaving aan e-mail, chatten, discussieforums, blogs, … Het kan zo ver gaan dat de verslaafde online contacten verkiest boven echte sociale en familiale contacten.
• Kennisverslaving: iemand die hieraan lijdt, verzamelt grote hoeveelheden online gegevens en inhoud. Een meerderheid van de mensen doorlopen dit stadium bij de eerste contacten met het web.

Vanaf wanneer is iemand echt verslaafd, wanneer moet de omgeving zich zorgen beginnen maken? Om te beginnen, een geruststelling: er is niets mis mee dagelijks het internet te gebruiken. Iemand die de mogelijkheden van het internet pas begint te ontdekken, brengt waarschijnlijk uren aan een stuk door voor een computerscherm. Dit is vaak van voorbijgaande aard, later concentreert de gebruiker zich op de opzoekingen die hem of haar echt interesseren.

Wanneer een gebruiker meer en meer surft op automatische piloot en er moeite mee heeft zich los te rukken van het scherm, wordt het tijd om zich vragen te beginnen stellen. Psychologen hebben daarvoor de zogenaamde Ormantest bedacht: een reeks vragen, waarbij het risico op verslaving groter is naarmate meer bevestigend wordt geantwoord. Merk op dat internetverslaafden niet noodzakelijk ongelukkig zijn, aangezien ze alle problemen uit het echte leven ontvluchten. 'Ze gebruiken het internet om de negatieve gevoelens stil te leggen', zo luidt de analyse van de psychologen.

Wat is het profiel van een internetverslaafde? Verrassend genoeg lopen vele verschillende mensen risico: van studenten tot vrouwen aan de haard! Mensen die angst hebben voor sociale contacten of die het aan menselijke relaties ontbreken worden het sterkst geraakt. Een internetverslaafde man is voornamelijk geïnteresseerd in seks, geldspelen en spelen in een netwerk. Vrouwen zijn eerder verslaafd aan virtuele romantische contacten of aan het chatten.

Mogelijke symptomen van internetverslaving zijn droge ogen, migraineachtige hoofdpijn, rugpijn, carpaletunnelsyndroom (CTS), slapeloosheid en problemen met de concentratie of prestaties op het werk of op school.

Zoals zo vaak het geval is bij verslavingen, ontkennen internetverslaafden dat ze een probleem hebben. De eerste en belangrijkste stap is dus de verslaving inzien en toegeven. (zie www.gokkliniek.be)

Problematisch wordt het wanneer iemand meer tijd in de virtuele wereld doorbrengt dan in de echte en wanneer dit invloed heeft op de plichten van alledag. Wanneer iemand alle controle over zijn of haar eigen gedrag verliest, is er sprake van verslaving.

Dan is er nog die andere klassieke vraag: maken videospelletjes mensen gewelddadig? De experten zijn van mening dat geweld in bepaalde spelletjes een positief effect kan hebben: jongeren kunnen via het spel hun agressieve neigingen afreageren, die in de maatschappij moeilijk aanvaard zouden worden. Herhaaldelijk geweldscènes beleven in spelletjes kan echter het verlangen aanwakkeren om zich agressief te gedragen. Op het psychologische niveau kan de band met de realiteit gewijzigd worden en bestaat er een risico dat fictie en realiteit verward worden. 'Het positieve aan het spel', zo vertelt ons Serge Minet (psychotherapeut en verslavingsexpert), 'is dat het de intellectuele capaciteiten zoals de coördinatie globaal helpt ontwikkelen.'

Het OIVO heeft een studie gepubliceerd over de vrijetijdsbesteding van de jongeren die steeds passiever wordt. Videospelletjes, gaming en internet maken integraal deel uit van hun leefwereld. Volledige studie.